‘Egalus’ is uniek in zijn soort. Waar alle andere dieren in het bos druk aan het sjezen zijn en streven naar ‘hoger, sneller en verder’, geniet Egalus van de kleine dingen: de wind tussen zijn stekels en de warme zonnestralen op zijn zwarte, natte neus.

Toch wil Egalus graag helpen. Hij houdt eerst het bos schoon, daarna de bergen en uiteindelijk zelfs de zee. Maar het wordt hem te veel en uitgeput valt hij neer. Egalus moet eerst eens goed uitrusten tijdens een lange winterslaap. In die periode komen de andere dieren in actie en gaan zij aan de slag om de natuur weer spik en span te maken. Wanneer Egalus wakker wordt, kan hij weer genieten van het wonderschone bos en de zon op zijn snoet.

Misschien komt de boodschap van dit verhaal je wel bekend voor. Soms stapelen taken zich op en zie je door de bomen het bos niet meer. Door alle drukte lijkt het licht aan het einde van de tunnel even ver weg. Wat je dan nodig hebt, is rust en de hulp van de mensen om je heen.

Ik gun iedereen zulke hulptroepen als die van Egalus. Een mooi boek om te lezen met kinderen voor wie de wereld soms wat overweldigend kan zijn, maar ook voor volwassenen die zichzelf misschien een beetje herkennen in Egalus.