“Elke ochtend staat Louis op met een brede lach, van oor tot oor.” Waarom? Omdat hij op de hoek van de straat staat en op magische wijze paraplu’s repareert voor noodlottige voorbijgangers.

Louis doet me een beetje aan mezelf denken; hij houdt van dingen die een beetje stoffig zijn geworden, van nieuwe ontdekkingen en het verzamelen van oude spullen. Of hij, net als ik, graag naar de kringloop gaat, weet ik niet, maar wél weet ik dat hij een prachtige kar heeft, gevuld met lampjes, garen en gereedschap.

Het is donker en het regent, maar Louis brengt kleur in de wereld, niet alleen met zijn kleding, maar ook met zijn optimistische blik. Elke dag schrijft hij in zijn boek de kleine geluksmomenten op die hij heeft meegemaakt. Herken je dat? Van die flitsjes van geluk? Dat je je ineens heel blij voelt, helemaal op je plek, gewoon door iets kleins?

Al “zag de stad donker door grijze wolken”, toch fietst Louis naar huis en denkt hij: het was mooi weer vandaag. Misschien omdat hij paraplu’s repareert? Misschien omdat hij altijd het mooie in dingen ziet? Hoe dan ook, een les voor ons allemaal: om door regenachtige straten te lopen en tóch de kleine geluksmomenten om ons heen te blijven zien.

Louis Paraplouis is een prachtig geïllustreerd boek dat je aan het denken zet over hoe we naar de wereld kijken. Het is geen voorspelbaar prentenboek; wie Louis precies is, blijft een beetje een mysterie. Soms moet je echt even doordenken. Maar om dat te begrijpen… moet je het toch echt zelf lezen.

‍