Toen ik dit boek in de bieb zag, trokken de eenvoud van de kaft en de titel me meteen naar binnen. In een wereld vol ruis en verwachtingen, raakte mij hoe dit verhaal gevoelens niet groter maakt dan ze zijn, maar ze wel een plek geeft.

Dit boek geeft je tools aan om te begrijpen wat er in je leeft, zonder oordeel of haast. Ik herkende het losbreken van oude opvattingen en sociale druk, een proces dat niet vaak netjes verliep. En nee, ik ben geen groen monstertje met een unibrow (al zou mijn zusje daar anders over denken), maar ik herkende mezelf meteen. Het meisje dat het monster helpt, liet me voelen hoe helend het is als iemand even naast je staat en ruimte geeft.

Dit boek herinnerde me eraan: vrede hoeft niet groots te zijn om krachtig te zijn. Soms begint het met iemand die naast je zit en zegt: " Je mag voelen. Je mag zijn." Soms is dat wel genoeg.