Een archeologe in de klas

Ze zette de tas voorzichtig op tafel. De klas werd meteen nieuwsgierig.
‘Wat gebeurt er als dit valt?’ vroeg een kind bezorgd.
De archeologe keek naar de tas en zei: ‘Dan kan er iets breken en dat zou heel jammer zijn, want alles wat erin zit is heel oud.’ Ze haalt haar eerste voorwerp tevoorschijn.
‘Mag je dat wel laten zien van de politie?’ vroeg iemand.
Ze moest lachen. ‘Ja hoor, dat mag. Maar we moeten er wel netjes en voorzichtig mee omgaan.’

‘Waar zijn we eigenlijk naar op zoek als archeologen?’ vroeg ze daarna.
‘Artefacten!’ riep een kind meteen (groep 4!).

Ze laat een foto zien van een van de eerste opgravingen.
Een leerling sprong bijna op van haar stoel. ‘Dat meisje uit de tijd van de jagers en verzamelaars heb ik in mijn boek gezien!’

Toen werd het echt spannend. Ze haalde een schedel tevoorschijn. Iedereen werd stil.
‘Dit is een stukje van een schedel van een meisje,’ vertelde ze.
‘Hoe weet je dat ze 15 was?’ vroeg iemand voorzichtig.
‘Dat zien we aan de botten,’ legde ze uit. ‘Bijvoorbeeld aan haar voorhoofd en hoe het is gegroeid.’

In groep 5/6 kwamen er nog meer vragen.

‘Als wij zelf iets vinden, mogen we dat houden?’
‘Nee,’ zei ze serieus. ‘Dat moet je melden. Het is van iedereen. En wij mogen ook niet zomaar graven, alleen als ergens gebouwd wordt’

‘Heeft u ooit wapens gevonden?’
‘Ja,’ zei ze. ‘Een pistool van 400 jaar oud. Daar moet je heel voorzichtig mee zijn, want misschien zit er nog een kogel in!’

Toen de les voorbij was, praatten de kinderen nog lang na. De grond onder hun voeten voelde ineens heel anders. Wie weet, misschien lag er wel iets ouds verstopt, precies onder het schoolplein.