Twee jaar LeesLab door de ogen van Nadine en Anushka

Geschreven door
Sarah
LeesLab bestaat inmiddels ruim twee jaar. In die tijd is er veel veranderd. Het programma groeide naar nieuwe scholen, andere collega’s sloten zich aan en steeds meer leerlingen maakten kennis met het plezier van lezen. Twee mensen maakten die ontwikkeling vanaf het eerste moment van dichtbij mee: Nadine en Anushka. Als tutoren stonden zij aan de basis van LeesLab. Hun verhalen laten zien hoe het programma groeide, en hoe zij zelf daarin meebewogen.

Nadine

De eerste succeservaring

Voor Nadine voelde haar start bij de organisatie als een sprong in het diepe. LeesLab bevond zich nog volop in de ontwikkelfase en veel moest nog vorm krijgen.

"We begonnen in mei, terwijl de eerste professionalisering van leerkrachten pas in september startte. Ik had zelf al voor de klas gestaan en werkte op een kinderdagverblijf, dus helemaal onervaren was ik niet. Toch was het spannend. Je bent in het begin een vreemde op school. Je kent de leerkrachten niet, de kinderen niet..."

Toch volgde al snel een moment waarop ze wist dat LeesLab iets bijzonders in handen had.

"We startten met leerlingen die totaal geen zin hadden om te lezen. Ze vonden het saai en stom. Maar toen we het eerste thema afsloten, waren sommige kinderen bijna in tranen dat ze afscheid moesten nemen van hun boek. Ze wilden zo graag verder lezen. Toen wist ik dat er iets was veranderd."

Dat moment staat voor Nadine nog altijd symbool voor waar LeesLab om draait: leerlingen helpen ontdekken dat lezen wél leuk kan zijn.

Aanstekelijk leesplezier

In de afgelopen twee jaar heeft ze geleerd dat leesmotivatie vaak begint bij aandacht en vertrouwen.

"Ik heb geleerd dat er voor elke leerling wel een passend boek te vinden is. De basis daarbij is het investeren in de relatie met de leerling. Als die band goed is, kun je echt de leesmotivatie aanwakkeren. Daar is soms geduld voor nodig."

Ook ontdekte ze hoe belangrijk haar eigen enthousiasme daarin is.

"Ik heb veel technische vakkennis opgedaan, maar wat me altijd bijblijft is het effect van mijn eigen enthousiasme op het leesplezier van leerlingen. Wat jij uitstraalt, is echt aanstekelijk."

Samen groeien

Wanneer Nadine terugkijkt op twee jaar LeesLab, is ze niet alleen trots op wat leerlingen hebben bereikt. Ze wijst juist ook naar de ontwikkeling van de organisatie zelf.

"De groei van drie naar negen scholen is een enorme prestatie geweest. Maar ik ben ook trots op de mensen met wie we dat hebben bereikt. Als we tijdens een zomerlunch bij elkaar zitten, zie je hoeveel verschillende talenten er in het team aanwezig zijn. Iedereen krijgt de ruimte om zich te ontwikkelen. Fouten maken mag daarbij ook. We zijn een lerende organisatie. Als iets niet goed gaat, trekken we daar lessen uit en gaan we weer verder."

Anushka

Een natuurlijke start

Voor Anushka voelde haar start bij LeesLab als een nieuwe stap die eigenlijk heel vanzelfsprekend was. Al zestien jaar zette ze zich als vrijwilliger in als leestutor op de basisschool. Toen ze de vacature voorbij zag komen, hoefde ze dan ook niet lang na te denken. Daar was ook weinig ruimte voor: de dag nadat ze de vacature zag, sloot de sollicitatieronde al. Binnen twee weken was haar contract getekend.

Hoewel het werk als tutor haar niet vreemd was, bracht haar nieuwe rol ook uitdagingen met zich mee.

"Ik wist wat de tutorfunctie inhield, maar voor leerkrachten was het helemaal nieuw om tijdens de leeslessen iemand extra in de klas te hebben. Zij moesten echt hun weg met ons vinden."

Gelukkig wist Anushka al snel het ijs te breken. Ze dacht mee met leerkrachten en hielp ook buiten de leeslessen. Toen ze een leerling met dyslexie extra begeleiding bood, werd al snel duidelijk hoe waardevol tutoren konden zijn voor het leesonderwijs. Binnen korte tijd was Anushka niet meer weg te denken, zowel op school als binnen LeesLab.

"We zijn klein begonnen," vertelt ze. "Maar ondertussen zijn we uitgebreid in alles wat we doen."

Het opdoen en overdragen van kennis

Volgens Anushka beseffen veel mensen niet hoeveel er achter het tutorschap schuilgaat. "Het werk omvat zoveel meer dan mensen denken. We krijgen veel kennis en handvatten aangereikt, en het is aan ons om die op de juiste manier over te brengen op de leerlingen."

In de twee jaar dat ze bij LeesLab werkt, heeft ze zelf ook een flinke ontwikkeling doorgemaakt. Vooral de trainingen hebben daarbij een belangrijke rol gespeeld.

"Alles wat ik eigenlijk al deed, kreeg een plek. In de praktijk had ik al veel ervaring, maar nu begrijp ik ook de theorie erachter."

Die groei merkt niet alleen zijzelf op. "Mijn man ziet het ook. Hij ziet het aan mijn houding. Ik zit lekkerder in mijn vel."

Voor Anushka draait haar werk uiteindelijk om één ding: de leerlingen. "Ik doe echt hetgeen waar ik passie bij voel." Soms vragen mensen haar of ze niet wil doorgroeien naar een andere functie, maar daar denkt ze anders over. "Mijn ambitie ligt bij de kinderen zo goed mogelijk helpen. Daar krijg ik energie van."

Het tutorschap voelt voor haar inmiddels als een tweede natuur. Ze vergelijkt het met een oude handschoen of een leren stoel waar je geen afscheid van kunt nemen. "Het is heel intuïtief voor mij. Ik weet precies wat ik moet doen." Lachend voegt ze daaraan toe: "Ik voel me als een vis in het water."

Die ene leerling

Het meest trots is ze op de groei van een leerling die zij een jaar lang heeft begeleid. Ondanks moeilijke omstandigheden thuis wist hij grote stappen te zetten in zowel technisch als begrijpend lezen.

"Soms wist ik dat hij een moeilijke dag had gehad. Dan focuste ik die keer minder op het lezen en meer op de band die we hadden."

Juist die persoonlijke aandacht maakte volgens haar het verschil. Ondanks alle uitdagingen boekte de leerling enorme vooruitgang. Ze hoopt dat hij dat zelf ook inziet.

"Dan zeg ik: dit heb jij gedaan. Daar moet je trots op zijn."

Hetzelfde gold voor een andere leerling die in het begin erg terughoudend was. Op vragen antwoordde hij vaak niet meer dan 'ja' of 'nee'.

"Hij is één AVI-niveau vooruitgegaan, maar het meest is hij gegroeid als persoon. Hij zit rechtop, borst vooruit, en kan hele gesprekken voeren over de boeken die hij leest."
"Zo'n ontwikkeling zie je niet terug op papier, maar voor hem is die wel heel belangrijk."

Ruimte voor ontwikkeling

Net als de leerlingen heeft ook Anushka LeesLab de afgelopen twee jaar zien groeien.

"We zijn aan alle kanten geprofessionaliseerd. We leren, we passen aan en we worden steeds beter."

Het mooiste aan LeesLab vindt ze dat iedereen wordt aangemoedigd om zich te ontwikkelen binnen zijn of haar eigen capaciteiten.  

"Het is net als in het onderwijs: er is geen hokje waar iedereen binnen past."
"Gelukkig is er ruimte voor iedereen om te groeien, op een manier en in een tempo dat bij hen past."

Nu ik Anushka en Nadine wat dieper heb kunnen bevragen naar hun twee jaar bij LeesLab, komen er gelukkig veel verhalen los die aansluiten bij de waarden van LeesLab: inclusiviteit die iedereen de ruimte geeft om in zijn eigen tempo te groeien, de kwaliteit die we nastreven via ontwerpend onderzoek en training, en voornamelijk héél veel plezier: leesplezier natuurlijk, maar ook werkplezier. Zo kunnen we samen nog jaren vooruit. ;)

Terug
Je aanmelding voor de nieuwsbrief is gelukt!
Oeps! Er ging iets mis bij het aanmelden voor de nieuwsbrief.